2 Samuel 23:1-7 – 21 November
26ste Sondag van Koninkrykstyd Christus die Koning-feesdiens
Op hierdie Sondag van Christus die Koning (wat regeer) suggereer Carolyn Brown dat die Apostoliese Geloofsbelydenis se gedeelte wat spesifiek oor Jesus handel vir die kinders vereenvoudig aangebied word. Meer inligting ingesluit. Die fokusteks gee die laaste woorde van Dawid weer, net soos dit met Moses die geval was (Deut. 32-33). Hierdie laaste woorde is veral gemik op die vestiging van sy koningskap vir altyd. Sy laaste woorde het hier minder met die verlede te doen en eerder met die toekoms. Let op hoe Dawid klem lê op die status wat God aan hom verleen het, dat hy die gesalfde van God is, en daarom die geliefde van die liedere van Israel. Sy status onder die volk het van God self af gekom. Dawid erken ook die deurlopende begeleiding van die Gees van die Here. Die dinge wat hy gesê en geskryf het, het van God self af gekom. Dit was die Gees se woorde op sy tong. Die inhoud van daardie spreke wentel hier om God se regverdigheid wat Hy deur Dawid in Israel wou vestig. Waar die koning God se regverdigheid gehandhaaf het, was hy soos die môrelig teen sonop op ‘n wolklose oggend; of soos die helderheid wat die reën bring, en groen gras uit die aarde laat spruit. Dit bring Dawid by die wonder van die ewige verbond wat God met hom gevestig het en waarvoor die Here hom ook beskerm het. Hy het die skurke almal soos dorings uitmekaar gewaai heeltemal verbrand. Maar, hierdie gedeelte fokus uiteindelik meer op die openbaring wat Dawid van God ontvang het as op Dawid se laaste woorde self. Dawid is merendeel aan die woord, maar in die tweede deel van vers 3 word God se direkte woorde aangehaal. Dit help ons besef dat ons nie mismoedig en uitgebrand te voel oor ‘n groot taak wat voorlê nie, beangs te wees oor ons eie foute nie of ‘n grootkop te kry oor hoe spesiaal ons elkeen is nie. Al wat ons moet en kan doen, is om tot die beste van ons vermoë met ons gebroke spieëls – soos ‘n Dawid – die heerlikheid van God se koninkryk te weerkaats. Ons kan hierdie taak met nederigheid en vrymoedigheid aanpak in die wete dat ons dit nie alleen doen nie. Die Gees is altyd met ons – nie net om ons in ons taak by te staan nie, maar om ons te herinner aan God se ewige verbintenis met elkeen van ons.
