Jakobus 5:13-20 – 26 September

18de Sondag van Koninkrykstyd

Roep al die kinders vorentoe. Vra vir een kind of hy of sy weet hoe om by die kerk uit te loop. Sodra die kind antwoord, kan jy ‘n blinddoek uithaal en vra dat die kind – met die blinddoek aan – by die kerk uit stap. Gee ‘n tydjie daarvoor. Daar is ‘n goeie kans dat die kind sal verdwaal. Indien nie, plaas so ‘n paar hindernisse in die pad. Sodra daar chaos is, vra een van die ander kinders om die geblinddoekte kind te help en vir hom of haar rigting aan te dui. Die les hierin kan eenvoudig wees: Deur gebed help medegelowiges ons om ons pad te vind. Dit sal ‘n goeie inleiding wees vir die prediking. Jakobus skryf aan mense wat konflik onderling en rondom hulle ervaar het, want hulle het weens hul geloof nie goed ingepas in die samelewing nie. Jakobus help hulle om koers te vind en gepas op te tree in die tyd waarin hulle leef. Hy gee hulle perspektief op die lewe van dissipels van Jesus. Hy begelei die gemeentes aan wie hy skryf tot genesing en heilsaamheid. Daarom is hierdie brief ook so waardevol vir mense wat steeds in gebroke samelewings lewe, wat steeds worstel met egte en opregte godsdiens voor God die Vader. Hy sluit die brief af met ‘n oproep aan sy lesers om gelowig, hoopvol en biddend te bly sodat hulle heilsaamheid en genesing kan vind. Gebed blyk die beste raad te wees wat Jakobus vir sy lesers se stryd aanbied. Dit is die hooffokus van Jakobus 5:13-18, ons teks.

Laai af: WordPowerPoint

Jakobus 3:13-4:3, 7-8a – 19 September

17de Sondag van Koninkrykstyd

As jy hou van “object lessons”, oorweeg gerus om ‘n borrel-blaas stelletjie te bring en borrels te blaas. Gesels oor hoe mens soms groot borrels blaas en soms klein borrels. Die truuk is – jy moet saggies blaas! Jakobus praat van “sagmoedige wysheid”. Laat kinders borrels stukkend slaan terwyl hulle gesels oor wat die teenoorgestelde van “sagmoedig” is. (Jakobus praat van afguns, selfsug, leuens, wanorde, gemene dade.) Verduidelik dan dat “sagmoedige wysheid” saggies is – dit baklei nie en soek nie skoor met mense nie (vredeliewend), is bedagsaam (laat kinders voorbeelde noem van wat bedagsaam is), moet nie altyd hul eie sin kry nie (inskiklik), gee om vir ander mense (vol deernis). In die preekriglyn word Jakobus se klem op die verband tussen geloof en dade as uitgangspunt geneem. Geloof wat nie deur dade bevestig word nie is dood. Hy reflekteer nou verder oor die feit dat ons dade ons geloofsuitsprake bevestig. Hy gooi dit oor die boeg van die praktiese uitlewing van wysheid wat van Bo kom. Eers skryf hy oor die wysheid self (3:13-18). Daarna roep hy die gelowiges op om die hemelse wysheid ten opsigte van die volgende sake prakties uit te leef: hulle houding teenoor besittings (4:1-3), onderwerping aan God (4:4-10), verhouding met medegelowiges (4:11-12), afhanklikheid van God (4:13-17), rykdom (5:1-6), die volhardende gewag op die Here se koms (5:7-11), integriteit (5:12), swaarkry en vreugde (5:13) en siekte en sonde (5:14-20).

Laai af: WordPowerPoint

Jakobus 3:1-12 – 12 September

16de Sondag van Koninkrykstyd

Dirkie Smit vertel in sy boek Wat sien ons in die spieël? die volgende storie: ‘n Vrou het by ‘n wyse man om raad gaan aanklop. Sy wou graag iets wat sy gesê het, ongedaan maak. Eers, het hy geantwoord, sal sy moet teruggaan, ‘n sak vol hoendervere neem, dit in die wind uitstrooi, en dan na hom terugkom. So gesê, so gedaan. Met haar terugkeer sê hy sy moet wéér teruggaan, elke veer gaan soek en dit in die sak terugsit, en dan weer na hom kom. Toe sy sê dit is tog onmoontlik omdat die wind dit teen daardie tyd al die wêreld vol gewaai het, was sy antwoord: “Net so onmoontlik is dit jou – vir enigeen – om die gevolge van wat jy gesê het, ongedaan te maak.” Dalk kan die liturg so ‘n verhaal lewendig maak deur dit vir kinders te illustreer met vere en ‘n sak. Die preekriglyn fokus op hoe belangrik dit is dat gelowiges hulle tong onder beheer moet kry. Wat ‘n gelowige menses sê, is van die grootste belang. Wat ons sê, die woorde wat ons uiter, is deel van die werke van ons geloof, dit is deel van die dade waarsonder geloof waardeloos is. Praat is dus vir Jakobus nie neutraal nie. Hy is diep besorg oor woorde wat selfsug en jaloesie uitdruk, die ander skade aandoen en selfs gewelddadig is.

Laai af: WordPowerPoint

Spreuke 22:1-2, 8-9, 22-23 – 5 September

15de Sondag van Koninkrykstyd

Alexander, Who used to be Rich Last Sunday deur Judith Viorst is ‘n heerlike storie. Dit gaan nie oor die omsien na armes nie, maar help mense om na te dink oor hoe ons met geld werk. ‘n Mens kan die storie maklik verkort en ook aanpas vir ons konteks. Hier is die storie lekker hoorbaar, terwyl die prente op hierdie video oulik lyk. Carolyn Brown stel voor dat ‘n mens net op een of twee van die gesegdes fokus. Sy stel vers 2 voor. Sy stel voor dat jy foto’s van ‘n ryk en arm kind wys en gesels oor die verskille tussen hulle. Sluit dan af met die gedagte dat hulle albei God se kinders is, dat God hul albei liefhet. Die preekriglyn begin met ‘n inleiding oor Spreuke as deel van die wysheidsliteratuur in die Bybel, saam met Job en Prediker. Die boek bevat poësie wat soos ander poëtiese boeke (Job en Hooglied) gelees kan word. Die wysheid van Spreuke gaan oor hoe om ‘n goeie lewe te lei. Dit is wysheid wat van geslag tot geslag oorgelewer is. Hierdie wysheid, wat deur Israel se leermeesters versamel is, is gebaseer op ervaring en waarneming, eerder as op direkte openbaring. Dit wys ‘n mens hoe om voor God reg te lewe. Die wysheid dat elkeen – ryk en arm – voor God gelyk is, was waarskynlik toe net so in konflik met die bestaande kultuur van die tyd as vandag. Vir die lesers was dit nodig om aan die wysheid herinner te word dat rykdom nie ‘n teken van die Here se seën of spesiale sorg is nie. Elkeen se status is voor God gelyk. In ‘n wêreld waar daar ‘n magsbalans ten gunste van die rykes was, moes hierdie gelykstelling voor God radikaal gewees het.  Die verse waarop vandeesweek se teks fokus, laat die klem val op die tema van armoede en rykdom en sosiale en ekonomiese geregtigheid. Daar is vir God ‘n verband tussen rykdom en armoede en wysheid as eerbied vir God te ondersoek. Daarom is deernis met arm en hulpelose mense ‘n teken van wysheid, nie net omdat dit vir hulle iets beteken nie, maar omdat jy daarmee aan die kant van die Here gaan staan. God is op ‘n besondere manier die God van die armes en hulpeloses.

Laai af: WordPowerPoint

Hooglied 2:8-13 – 29 Augustus

14de Sondag van Koninkrykstyd

Met behulp van ‘n plakkaat of ‘n foto, wys vir die kinders in Familietyd ‘n mens se liggaam (anatomie, skelet, spiere). Vertel vir hulle dat die Here elke deel van ons lyf gemaak het. Die Here het mooi beplan toe Hy ons geskep het. Elke spier, elke orgaan, elke been en elke ander liggaamsdeel het ‘n doel. Ons kan ons lywe gebruik om te oefen, dan word ons sterker en vinniger. Ons kan ons verstand gebruik om te leer. Die Here wil hê ons moet ons lywe gebruik om Hom te eer. Maar ons kan ons lywe ook verkeerd gebruik. Soos wanneer ons ons lywe gebruik om ander mense seer te maak of te na te kom, of wanneer ons ons eie lywe met slegte gewoontes seermaak. Ons respekteer ons lywe; daarom dra ons klere. Ons maak sekere dele van ons lywe toe uit respek. Ons hoef nie skaam te wees vir ons lywe nie. God het elke deeltjie van ons gemaak. Ons moet onthou dat ons lywe aan ons behoort, en as iemand iets aan ons lywe doen wat ons ongemaklik laat voel, mag ons sê: “Nee!” Ons liggame is tempels; daarom moet ons ons lywe mooi beskerm. Dit is ‘n goeie inleiding vir die preekriglyn oor ons teks, Hooglied 2:8-17, wat handel oor die bedwelming van die liefde en beskerming in die liefde. Dit handel oor die liefde tussen ‘n man en vrou. Die liefde is sterker as enige teenkanting of omstandigheid. In Hooglied sien ons hoe die vrou dagdroom oor haar minnaar en hoe die liefde hulle hele lewe in beslag neem. Hulle droom oor mekaar, fantaseer oor mekaar en is seksueel aangetrokke tot mekaar. Dit is nie wellus nie, nee, dit is opregte liefde waar fisiese aantrekking ‘n wesenlike rol speel. Die vrou se gedigte sluit nie net haar eie gedagtes in nie, maar ook die woorde van die man in haar lewe. En dit is ‘n pragtige beskrywing aan die een kant van die bedwelmende impak van die liefde, sowel as aan die ander kant die behoefte aan beskerming in die liefde.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 6:10-20 – 22 Augustus

13de Sondag van Koninkrykstyd

Daar is verskillende bydraes oor die wapenrusting wat jou sal help om die Familietyd te beplan. Die verskillende voorbeelde beklemtoon die Bron van krag wat met die wapenrusting geïllustreer word. Dit is God wat vir ons ‘n uitrusting gee wat ons help om God se liefde uit te leef in die wêreld, al is die wêreld nie aan ons kant nie. Ons hoef nie bang te wees vir enigiets wanneer ons hierdie uitrusting wat God vir ons gegee het, aantrek nie. Die preekriglyn verdiep die gedagtes oor die stryd waarin ons verkeer. In ‘n preek van prof. Flip Theron skryf hy: “Wie kies vir Christus, moet onder geen illusie verkeer nie: Hy is ‘n spesiale skyf vir ‘die vurige pyle van die Bose’ (v 16); hy meld hom aan vir oorlog ‘teen die wêreldheersers van die duisternis van hierdie eeu teen die bose geeste in die lug’ (v 12).” Daar is egter ‘n groter werklikheid wat ons moed gee vir die stryd. Dit is dat Christus aan die kruis die Bose oorwin het. Ons staan dus vas in die oorwinning wat reeds behaal is.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 5:15-20 – 15 Augustus

12de Sondag van Koninkrykstyd

Maak seker dat jy minstens twee ballonne het: een wat met helium opgeblaas is en een wat jy self opgeblaas het. Maak toutjies aan albei ballonne vas en maak dit in die liturgiese ruimte aan ‘n stoel of ‘n tafel vas sodat die ballon met helium in die lug is en die ander een hang. Wys dit vir die kinders. Vra vir hulle of hulle weet wat die verskil tussen die twee ballonne is. Vra vir hulle of hulle weet watter een sal kan “vlieg” as jy hulle losmaak. Verduidelik vir die kinders dat hierdie twee ballonne vir ons wys wat die verskil is tussen wanneer ons deur die Gees leef en wanneer ons deur onsself leef. Wanneer ons na die Gees luister, is ons verstandig, soos Efesiërs sê. Dan doen ons wat reg is en loof God en Jesus met ons lewe. Die preekriglyn maak ons opgewonde oor wat dit beteken om vol van die Heilige Gees te wees. Daarom kan ons saam met Peterson die teks vertaal: “Drink the Spirit of God, huge draughts of him.” (The Message). Want, as ons van Hom drink, groot teue van die Gees, by wyse van spreke, dan sal ons vol word van Hom en oorloop van sy goedheid en heiligheid. Dit sal half outomaties gebeur, as ons in plaas van baie wyn te drink, baie van die Gees drink, dan sal ons onder die invloed van die Gees kom, en sal ons lewe deur Hom bepaal word. Soos wat drank ‘n mens kan laat slinger van sy invloed, só sal die Gees ons lewenstyl in die wêreld bepaal. Hoe meer Gees, hoe meer leef ons soos Hy dit bedoel. Hoe minder Gees, hoe minder leef ons soos Hy dit bedoel. Dit het ‘n groot impak in ons lewe. ‘n Lewe deur die Gees is ‘n lewe wat kies teen onsedelikheid, onreinheid en gierigheid en kies vir alle goedheid, geregtigheid en waarheid. Dit is ‘n lewe wat kies om ander se belange eerste te stel, veral in die huwelik, gesin en werksplek soos Paulus net hierna sal skryf.  Die doel van gehoorsaamheid is dat ons vol moet word van God.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 4:25-5:2 – 8 Augustus

11de Sondag van Koninkrykstyd

John Stevens stel voor dat jy vir Familietyd fokus op Ef 5:1 – Volg dan die voorbeeld van God as geliefde kinders. Sommige  Engels vertalings praat van “immitate”. Daar is allerhande lekker maniere waarop jy kan gesels oor iemand se voorbeeld volg. Jy kan “Simon Says” speel, waar almal jou voorbeeld moet volg – maar nét wanneer jy sê “Simon says”.  Of julle kan op sekere maniere aantrek en mense namaak: jy kan ‘n plastiek tiara opsit en ‘n prinses namaak; ‘n kind met ‘n toga op ‘n preekstoel; iemand in ‘n Superman mantel, ens. Dan kan julle gesels oor hoe ons God se voorbeeld volg – deur lief te hê soos God liefhet. Probeer aan praktiese kind-vriendelike voorbeelde dink, soos tafel dek, vir iemand waai, ens. Jy kan ook gesels oor al die reëls waarvolgens ‘n mens moet leef. Jy kan bv lekker gesels oor die reëls by die skool of die Covid-veiligheidsreëls. Dan kan jy verwys na die “reëls” van die fokusteks wat in eenvoudige kindertaal in hierdie bydrae vertaal is. Die preekriglyn werk met die lied van C. Austin Miles as invalshoek: I come to the garden alone. Die lied is ‘n ongelooflike raak beskrywing van die ervaring wat ‘n mens het as jy in ‘n noue gemeenskap met die Here wandel. En dít is die roeping van elke kind van God. Dít is die deel van elke kind van God. Om in ‘n ononderbroke gemeenskap met God te lewe. Maar, dié lied van Miles roep twee ander verhale oor tuine in die Bybel in herinnering. Die tuin van Eden waar dié gemeenskap met God verlore geraak het. En die tuin van Josef op Golgota waar Jesus die gemeenskap met God deur sy opstanding herstel het. Die een tuin is ‘n verhaal van verlies. Die ander tuin ‘n verhaal van vreugde. Hierdie twee tuine help ons om ons teks verstaan. Paulus gee vir ons ‘n prentjie van God se droom vir ons. Hy wil die vrees vir Hom weens ons sonde wegneem en ons in die vreugde van sy teenwoordigheid laat wandel. Hy wil met ons ononderbroke gemeenskap hê. Hy wil die skuld en skande van ons ou mens verander sodat ons in die nuwe lewe kan wandel in alle waarheid en heiligheid. Hy wil die beeld van God wat in ons beskadig is deur die sonde herstel en ons maak soos Hyself is, sonder sonde, heilig, onbesproke. Daarom moedig Paulus ons aan: “Ja, trek die nuwe mens aan wat in geregtigheid en ware heiligheid na God se beeld geskep is.” (4:24). Ons prentjie van Christenwees moet wees om “soos God” te wees, om God se navolgers te wees, om soos Hy lief te hê, om soos Hy alles wat sleg is te haat en te leef vir die goeie, die opbouende, die verheffende. Dít wat ons in Eden verloor het, en op die opstandingsmôre terug gekry het, dít moet ons doelwit wees, om herskep te word na die beeld van God, in ware geregtigheid, in ware heiligheid, trouens, in die waarheid, soos Paulus dit hier uitspel.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 4:1-16 – 1 Augustus

10de Sondag van Koninkrykstyd

Kry vir hierdie Sondag ‘n groot voorstelling van die menslike senuweestelsel met die brein, of wys ‘n prent daarvan op die skerm. Verduidelik vir die kinders dat die senuweepunte in jou liggaam met jou brein praat. Sonder jou brein, sal jy nie weet wat jy voel nie. Jy sal nie voel of jy warm of koud kry nie; jy sal nie weet of jy seerkry of lekkerkry nie. Jou senuwees voel dit alles, maar jy weet eers wat hulle voel (en wat om daaraan te doen) wanneer jou brein hoor wat die senuweepunte sê. Dan sê jou brein vir jou om ‘n warm baadjie aan te trek of die doring uit jou voet te haal. Die kerk werk ook so. Ons almal is soos die verskillende senuweepunte in ons liggaam, maar wat ons doen, maak net ‘n verskil in die wêreld wanneer die kerk se “brein” – Jesus – vir ons sê wat om te doen en ons na Hom luister. Ons sien dalk iemand wat hartseer of honger is en Jesus sê vir ons om vir hulle te sorg en vir hulle om te gee. Die preekriglyn sluit aan by die rede waarom Paulus aan die gemeente in Efese skryf in die vroeë sestigerjare uit die tronk in Rome. Hy het begin agterkom dat daar valse leringe versprei word in Efese en wil hulle help om die waarheid in Christus te omarm, sodat hulle gewortel en gegrondves kan wees in sy liefde. Hy het hulle ongeveer vyf jaar tevore gewaarsku dat daar wrede wolwe sal kom wat die gemeente onder druk sal plaas met vreemde en verkeerde leringe, Hy het toe gesê. Hy skryf dus nou vir hulle in die eerste deel van hoofstuk 4 oor die eenheid wat die Gees bewerk, ‘n eenheid wat hulle deur die samebindende krag van die vrede moet bewaar. Dit is ook die uitdaging vir ons as gemeente en as kerk, om die eenheid wat die Gees tussen ons gesmee het, te bewaar. Baie mense sê teoloë mors tyd en energie met hulle ivoortoring debatte. Daarmee bedoel mense dat hulle moeg raak vir die oënskynlik sinlose teologiese debatte en die eindelose worstelinge met perspektiewe wat vir baie nie regtig met die werklike lewe te make het nie. Is sulke debatte nie net tydmors nie? Daar sal in elk geval nooit ‘n einde aan kom nie, nie waar nie? ‘n Mens sou vir Athanasius, die aartsbiskop van Alexandrië in die 4de eeu n.C. daarvan kon beskuldig, dat sy debatte met die kerk en met die vier keisers van sy tyd tydmors was. Hy het vir vyf dekades lank hom beywer nie net vir ‘n frase of ‘n woord in die geloofsbelydenis van Nicea nie, maar om een letter daaruit te hou. Een enkele letter. Geen wonder dat die mense van hom gepraat het as “Athanasius Contra Mundum” – Athanasius teen die wêreld. Die ding is net, as Athanasius ingegee het, as hy opgehou worstel het, as hy tou opgegooi het, was ons almal vandag in die moeilikheid. Sy stryd het alles te make gehad met wat Christus se Godheid vir ons beteken. Die waarheid oor Jesus – dat Hy een wese is met die Vader – is van lewensbelang vir ons saligheid. Ons hele verwagting van wat Jesus as Middelaar tussen God en mens vir ons kan doen, word daarmee op vaste grond geplaas. Ons kan voluit vertrou daarop dat Jesus as God in ons belang optree, omdat Hy inderdaad God is, homo-ousios, een in wese met die Vader. Dít is ook waarom ons geloofsbelydenisse vir ons so kosbaar is, waarom elke predikant dit onderteken by sy of haar legitimasie, en elke lidmaat voor die kansel bely dat hulle die leer van die kerk van harte aanvaar, en met alles in hulle sal vashou daaraan, en nie ‘n aks daarvan sal afwyk nie. Die harmonie van die liggaam van Christus is afhanklik van ons vashou aan die waarheid. Die samebindende krag van die vrede wat die Gees in die liggaam van Christus bewerk, is afhanklik van ons vashou aan die waarheid. Dit is alleen wanneer ons saam vashou aan die waarheid – in liefde – dat die hele liggaam harmonieus kan groei, en die hulp van elke gewrig in die liggaam kan dien om die onderskeie lede nie net saam te voeg nie, maar elkeen op sy eie kan bydra dat die liggaam as ‘n geheel verenig en die groei van die liggaam bewerk kan word deur die aandeel wat elke lid dra.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 3:14-21 – 25 Julie

9de Sondag van Koninkrykstyd

Sing die liedjie “The Love of Jesus is so wonderful” met bewegings. Akkoorde en lirieke ingesluit. Jy kan ook vooraf reël met twee of drie kinders om hulle eie kort gebede te lees of te bid vir die gemeente. Verduidelik dat die dag se teks ’n gebed is wat Paulus vir die gemeente in Efese geskryf het en dat ons ook gereeld vir ons gemeente moet bid. Vra die kinders met wie jy gereël het om voor te gaan in gebed vir die gemeente. Vandag staan ons stil by Efesiërs 3:14-21, wat volg op die eerste deel van hoofstuk 3 waarin Paulus verduidelik die evangelie maak dit moontlik dat almal (Jood en nie-Jood) aan God se volk kan behoort. Almal het deur geloof in Jesus Christus vrye toegang tot God. Die gevolgtrekking dat alle mense deel kan wees van die Godsvolk, dring Paulus op sy knieë. Hy vra in gebed van God self dat dié rykdom van hierdie boodskap in sy volheid nie net deur hulle nie, maar deur alle gelowiges en nog wyer besef sal word. Paulus sal in hoofstuk 4 weer terugkeer om die gelowiges aan te spoor om self ernstig daaraan te werk om die eenheid wat die Gees tussen hulle gesmee het, te handhaaf. Hier is sy fokus egter om dit van God te vra.

Laai af: WordPowerPoint