Jesaja 60:1-6 – 3 Januarie

Epifaniefees

Carolyn Brown stel voor dat jy vir kinders die simboliek van lig in vandag se teks en diens verduidelik. Begin deur simbole te wys wat hulle ken – ‘n landsvlag, ‘n sportspan se embleem. Vra elke keer waarvoor die simbool staan en waaraan dit ons laat dink. Verduidelik dan die simboliek van God as lig. Omdat ons nie ‘n prentjie van lig kan teken nie, gebruik ons simbole soos ‘n ster of ‘n kers. Wys vir hulle ‘n kersboom-ster – die soort wat bo-aan die boom kom. Herinner hulle aan die liggies aan die kersboom wat aangesteek word. Jy kan ook die adventkerse bespreek. Laat hulle saam met jou dink wat die simboliek van lig beteken. Dan kan jy gesels oor hoe ons ons lig laat skyn. Gee vir elke kind ‘n goue ster om hulle te herinner om self ook hul lig te laat skyn. Ingesluit is ‘n inkleurprent van ‘n ster. In Jesaja 60 hoor die verwoeste volk in ballingskap dat die Here vir hulle ‘n heerlike doel het. Daar gaan nuwe lig op vir Juda en Jerusalem. Jerusalem gaan weer na die ballingskap herstel word. Die verstrooide volk van God gaan uit ballingskap teruggebring word na Jerusalem toe. Deur Jerusalem en Juda te herstel en die volk terug te bring na hulle land gaan die Here sy doel met die nasies bereik. Lig en ander seëninge sal oor al die mense van die aarde kom, nie slegs oor Israel nie. Dit beklemtoon God se fokus op alle mense – Jode én heidene! God se lig is in hierdie tyd van swaarkry ons hoop. Jesaja herinner ons dat ons nie die lig is of dat ons wêreld nie die lig het nie. Ons het God se lig nodig. Ons het die verskyning van God se genade nodig. Ons kan onsself nie red nie. Ons het God se redding nodig. Ons buig onder die regering van God en ons leef soos God van ons vra. Op hierdie manier word ons ‘n bron van lig vir mekaar en ons omgewing, ook wanneer Covid, ekonomiese rampspoed en droogte ons wurg.

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 61:10–62:3 – 27 Desember

Sondag na Kersfees

Vertel die storie van die eende wat kerk bywoon. Skakels ingesluit. Dit gee ’n goeie inleiding om die teks in die lig van die uitdagings van 2020 toe te pas. Ons is ingeperk, moes ons lewensstyl aanpas, en baie van ons het ‘n geliefde, vriend of kennis, naby aan ons weens Covid-19 aan die dood afgestaan. Die ekonomiese verwoesting van Covid-19 het lewens ingrypend verander. Dit is ook nog nie die einde nie. Nie die einde van Covid-19 nie, maar gelukkig ook nie die einde van die Here se genade en sorg nie. Jesaja 61 kondig die “genadejaar” van die Here aan. Die ballingskap en die swaarkry daarvan is verby, en die profeet van die Here kondig ‘n nuwe begin vir die volk aan. Die volk sal weer vreugde beleef en as die geseëndes van die Here bekendstaan. Terwyl die profeet jubel oor die nuwe tyd van oorwinning wat kom, bid hy ook dat dit gebeur. Hy roep ook voorbidders op soos wagte op die mure om te bid dat God se beloftes waar word. Die wagters op die mure word opgeroep om saam te werk en die Here aan sy beloftes te herinner in hulle voorbidding.

Laai af: WordPowerPoint

Johannes 1:1-14 – 25 Desember

Kersfees

Betrek die kinders by die verwelkoming en/of gebruik hulle met die aansteek van die kerse en die voorlesings. Sally Lloyd Jones se “Song of the Stars” is perfek by vandag se diens.  Daar is ‘n skakel na ‘n video daarvan ingesluit. Met Kerstyd lees ons gewoonlik die verhale oor die baba Jesus, die engele, skaapwagters en wyse manne uit die Ooste. Dit is wonderlike, betowerende verhale. Tydloos. Die Johannesevangelie trek in sy inleiding egter as’t ware die gordyn weg en wys vir ons die geweldige betekenis van hierdie verhale. God is aan die werk. Die Lig kom na die wêreld. Die Skepper bring verlossing, die Herskepper besoek sy skepping. Johannes gaan dus terug agter die “begin” van die skeppingsverhaal. Genesis begin “by”, “met” of “in” die “begin”. Johannes gaan terug na die begin waar slegs God bestaan het. In hierdie begin was die Woord by God, en deur die Woord het alles wat geskep is, ontstaan of begin. Dit is die ware boodskap van Kersfees. In die baba Jesus, die Een wat sou opgroei en ons van God leer, die Een wat vir ons verlossing gebring het en namens ons uit die dood opgestaan en opgevaar het na die hemel, is niemand anders as God wat in ons woonbuurt aangekom het nie. Dit is ‘n misterie en ‘n wonder. Niks kan ons van hierdie liefde skei nie. Met Kersfees verander alles. Daar is hoop. Hierin kan ons ons in die Kerstyd verlustig.

Laai af: WordPowerPoint

2 Samuel 7:1-11, 16 – 20 Desember

Vierde Sondag van Advent

Op die vierde Sondag in Advent verskuif die fokus van vreugde na liefde.  Met kindertyd kan die kinders ‘n teksvers oor die liefde van God memoriseer. Dit sal vir die hele gemeente van waarde wees. Kies ‘n teksvers, dink bewegings vir elke woord van die teksvers uit en leer dit vir die kinders. Om by die teks vir die dag aan te sluit kan jy ook aansluit by die idee van kleiner kinders dat die kerk die huis van God is waar Hy woon. Toe Dawid vir die Here uit liefde ‘n kerk (tempel) wou bou, moes Dawid hoor dat God nie ‘n gebou nodig het nie. Dat Hy inderdaad alomteenwoordig is. God het sy liefde vir Dawid bewys deur vir hom ‘n huis te bou – dws goed te wees vir Hom en sy familie. Dit gee ‘n goeie inleiding vir die preek wat oor God se beloftes gaan. Ons teks beskryf die wonderlike belofte van God se voortdurende liefde vir Dawid, God se verbintenis aan Dawid en Dawid se dankbaarheid daaroor. Hierdie liefde en beloftes is nie net vir Dawid bedoel nie, maar ook vir sy nageslag. Dit is die moeite werd om die kenmerke van hierdie beloftes van God te bespreek. Dit dra ‘n boodskap vir God se gemeente in Adventstyd. God herinner Dawid in aan sy nederige begin as ‘n skaapwagtertjie vanwaar hy verhef is tot die posisie van Israel se koning. Dit sê vir ons dat God omgee vir almal. Die Here herinner Dawid aan die oorwinnings oor sy vyande. Dit bemoedig ons dat Hy ook vir ons in konflik en gevaar sal sorg. God herinner Dawid aan die rusplek wat Hy aan hulle in die land Kanaän gegee het. Dit sê vir ons dat Hy steeds konkreet vir sy mense sorg, ook vir jou. God gaan verder om ‘n nuwe belofte vir Dawid te gee, ‘n ewige koningshuis. In Jesus het ons nou ook deel van hierdie koninkryk geword. Die kern van hierdie nuwe belofte is dat een van Dawid se seuns die Seun van God sal wees. Dit is die vervulling van hierdie belofte in die geboorte van Jesus Christus, die Seun van God, wat ons in Advent vier. Dit is hierdie goeie nuus wat ons die moed gee om aan God te bly vashou midde in die slegte nuus van hierdie krisisjaar. Soos God sy beloftes vir Dawid waargemaak het, maak Hy dit ook in Jesus vir ons waar. Want al die beloftes in die Skrif is in Christus ook op ons van toepassing.

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 61:1-4, 8-11 – 13 Desember

Derde Sondag van Advent

Op die derde Sondag in Advent word die derde Adventskrans, wat vreugde simboliseer, aangesteek.  Vir Familietyd kan jy die metafoor gebruik van ‘n potplant waarvan die blare hang. Wanneer ‘n mens water daaroor gooi, is dit sommer gou weer regop en mooi en lewendig. Op dieselfde manier gee die Gees van die Here vir ons nuwe krag en moed. Vers 3 van Jesaja 61 se simboliek sluit hierby aan. Die Here verander die verslae volk in: “Terebinte van Geregtigheid, geplant deur die Here om Hom te verheerlik.” Baie engelse vertalings vertaal mooi: “a crown of beauty instead of ashes.” ‘n Mens kan lekker daarby aansluit. Dit gee ‘n goeie oorgang na die preek. Goeie nuus in ons tyd is nogal skaars. En dié wat daar is, hou gewoonlik nie lank nie. Dit waai gou oor en al die slegte nuus oorspoel ons weer. Israel het ín die ballingskap na goeie nuus gesmag. Hulle was platgeslaan deur aanhoudende slegte nuus. Maar dan klink hierdie verrassende lied in Jesaja 61 op. Dit is goeie nuus wat van God self af kom. Dit is ‘n woord vir gebrokenes van hart. God sien die gebrokenes raak. Hy verstaan hulle. Hy bring vrylating vir die gevangenes. Hulle ontvang selfs ‘n nuwe naam: bome van redding. Dis ‘n beeld vir stabiliteit, vitaliteit en betroubaarheid. Gelowiges is die Here se dienaars wat bouend, helend en genesend in die samelewing moet werk. God se nuwe wêreld moet in nuwe mense, nuwe verhoudings en nuwe strukture sigbaar word. As ons dié goeie nuus gehoor het – góéd gehoor en ons eie gemaak het – het ons alles wat nodig is om getroos te lewe en te sterwe. Dan het ons ‘n geseënde Kersfees gehad!

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 40:1-11 – 6 Desember

Tweede Sondag van Advent

Op die tweede Sondag in Advent word die tweede Adventskers aangesteek. Dit simboliseer vrede. Hiermee bely ons dat Christus se koms vrede bewerkstellig. Tussen mense hier op aarde, maar ook tussen ons en God. In die eerste vers van Jesaja 40 kom God met ‘n opdrag dat sy volk wat in ballingskap is, getroos moet word (Engelse vertaling: “Comfort, comfort my people”). Hierdie woorde is bedoel vir die volk wat getwyfel het of God hulle nog wil en inderdaad kan red. God kom egter met die goeie nuus dat daar sagkens met sy volk gepraat word. Dat die pad reguit gemaak word. Nie bloot vir die ballinge om by die huis te kom nie, maar ook vir God om terug te keer Jerusalem toe. Hulle hoor dus dat God kan en wil red. Hierdie woord “troos” het egter nie bloot die betekenis van iemand wat jou optel en jou trane afvee nie. Dit beteken eerder om te bemoedig en te versterk. Ons kan dit aflei van die lettergreep “fort” in die Engelse “comfort” (Latyn: comfortare). Dit beskryf die krag om ‘n situasie te kan hanteer. Jesaja se boodskap van troos gaan dus om die bemoediging en sekerheid van God se hulp en krag. Dit word pragtig saamgevat in Jesaja se twee metafore vir God se betrokkenheid by die volk. Hy is die Kryger-Herder. En Hy is die magtig-deernisvolle Koning-Kind. Dit is twee metafore wat amper paradoksaal is. God kom as magtige kryger wie se mag die vertroue en sekerheid inboesem waarna die ballinge verlang het. Hy is sterker as die Babiloniese gode. Maar Hy kom ook as die Herder. Die een wat vertroos en beskerm en sagkens werk. Dit is waarin die boodskap ook vir ons lê in die voortslepende trauma van hierdie jaar. Ons wonder ook soms of God nog kán en wíl red. Ons voel immers oorweldig deur die nood en geweld in ons wêreld. Dit is waarom hierdie boodskap ook vir ons troos en versterk. Kyk, hier is jou God! Hy bring die vrede waarna jy met jou hele wese smag!

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 64:1-9 – 29 November

Eerste Sondag van Advent

Met die aanvang van Advent word die Adventskrans kers aangesteek wat hoop simboliseer. Uit die OT hoor ons in Jesaja 64:1-9 die Godsvolk se smeekgebed dat God hulle sal verlos. Dat Hy die berge sal skud in sy verskyning! Dat Hy tot ons redding sal verskyn, soos Psalm 80 dit liries beskrywe. Daardie hoop het in Christus ‘n werklikheid geword. Paulus verklaar aan die Korintiërs dat God in Christus Jesus met sy eerste koms ons reeds in alles ryklik geseën het (1 Kor 1:3-9). Markus verkondig daarby die Wederkoms van die Seun van die mens met groot krag en majesteit (Mrk 13:24-37). Ons weet nie wanneer dit sal wees nie, maar ons wag daarop dat Hy ons nie aan die slaap kry nie.

Vir Familietyd kan jy John Stephens se idee gebruik om met die kinders oor wag te gesels. Bring ‘n kaartjie waarop daar staan: “Moenie oopmaak voor Kersfees nie”. Gesels dan oor hoe ons wag op Kersfees. Verduidelik die simboliek van die Adventskrans sowel as die Adventskalender en moedig families aan om dit by die huis te maak, waarmee die weke en dae tot Kersfees afgetel kan word. Moedig die kinders ook aan om geskenke vir minderbevoorregte kinders te gee.

Met dít as inleiding kan jy dan met die preek aansluit by die afwagting en verlange na God se teenwoordigheid wat die eerste Sondag in Advent tipeer. Dit is die verlange waarvan ons in ons sleutelteks Jesaja 64:1-9 lees. Die profeet herinner daar die Here aan sy magtige dade in die verlede. En bid dat die Here weer met krag sal optree. Die berge sal skud en soos ‘n vuurvlam Homself aan die nasies sal bekend maak. En soos ‘n pottebakker die volk sal hervorm om aan Hom alleen te behoort. Sodat die heilige stad en die pragtige tempel weer as getuies van God se teenwoordigheid op aarde kan optree. “U is ons vader, Here!” Jesaja steek dus in ons die hoop aan dat God ook nou weer in ons eie kontekste Homself sal openbaar. Ons weet God se reddingswerk is reeds voltrek. Maar ons is ook maar té bewus daarvan dat dit nog nie voleindig is nie. Ons verwag God se teenwoordigheid, maar rondom ons sien ons die pandemie, ekonomiese verwoesting, en mense wat geweldig swaarkry. Ons vra: “Kom Here, kyk tog nou ‘n slag van die hemel af! Kom verander ons lot!” Hierdie gebed is nie triomfantelik nie. Dit spreek nie van selfvertroue in die “tussentyd” nie, maar van Godsvertroue.  Dit ontken dus nie die noodkreet van ons lewe, ons wêreld en van die kosmos nie. Maar ons onthou wie die Pottebakker is. Ons Vader. Ons teks lei ons dus in 2020 die Adventstyd binne. Dit lei ons uit ‘n jaar van soveel ontnugtering, van Covid-19, van soveel swaarkry en soveel struweling op politieke sowel as kerklike terrein. Na die nuwe hoop wat net ons God kan bring.

Laai af: WordPowerPoint

Psalm 100 – 22 November

Vyf en twintigste Sondag in Koninkrykstyd – Christus die Koning

Hoe roep julle ma of pa julle?  Kan julle hulle stemme herken?  Hoe weet julle?  Kan julle hoor of hulle opgewonde is? Of kwaad? Watter troeteldiere het julle?  Hoor julle honde as julle roep? Kom hulle na julle toe?  En katte? En kanaries? Ons hoor ons ma en pa as ons hulle ken. Hoe beter ons hulle ken, hoe beter luister ons na hulle.  Dieselfde met ons troeteldiere.  Hoe beter hulle ons ken, hoe beter luister hulle na ons. Dit werk so met skape ook.  As jy hulle roep, sal hulle nie na jou toe kom nie.  Maar as die skaapwagter, die herder hulle roep, kom hulle dadelik.  Want die skape ken die skaapwagter se stem. Dit is ook so met die Here Jesus.  Hoe beter ons Hom ken uit sy Woord, hoe beter verstaan ons wat Hy sê. Daarvoor moet ons tyd deurbring met die Bybel.  Moet ons lees en bid. Psalm 100 is seker een van die bekendste lofpsalms wat steeds gesing word in ons kerke.  Die titel van die Psalm is nie verniet nie: “‘n Psalm.  Vir lofprysing.” (2020 vertaling) en “‘n Dankpsalm” (1983 vertaling).  Albei titels is verantwoorde vertalings van die oorspronklike, omdat die woord tôdâ vir baie betekenisse gebruik kan word: lofprysing, danklied, verklaring, en selfs vir belydenis (vgl. bv. Jos. 7:19; Esra 10:11). Dit is ‘n kort Psalm en daarom wil ek gesels ons oor die inhoud van die psalm in terme van drie perspektiewe:

  • Hoe God geteken word,
  • Wie Hom moet loof, en
  • Hoe ons Hom moet prys en dank.

Laai af: WordPowerPoint

Rigters 4:1-7 – 15 November

Vier en twintigste Sondag in Koninkrykstyd

Soos met alle narratiewe tekste, kan jy gewoon die Bybelverhaal op ‘n kindervriendelike manier vertel. Jy kan dit uit ‘n gunsteling Kinderbybel vertel. Daar is ook video’s en ‘n mooi inkleurprent. Die preekriglyn begin met die verhaal van ‘n natuurlike diamantveld in ‘n nasionale park in Arkansas. As jy ‘n diamant sou optel, kan jy dit vir jouself hou. Ongelukkig is daar nie meer veel diamante oor nie. Om een te vind, moet jy vroegoggend voor sonsopkoms daar wees sodat die strale van die son dalk op ‘n weggesteekte diamant in die veld kan skyn en dit blink. Soms moet jy wag tot laatmiddag as die son sak om iets te sien blink. Dit is dus ‘n wag-en-sien besigheid. Die onderdrukking van die Here se mense was erg. Hulle het iets spesiaals nodig gehad – iets wat soos ‘n diamant blink. Die magte rondom hulle was sterk en onverbiddelik. Hulle het dit oor hulleself gebring. Gewoontemisdadigers. Só beskryf Rigters die mense wat die beloofde land binnegetrek het. In hierdie donker tyd skitter daar ‘n diamant. Op die pad tussen Jerusalem en Efraim, het ‘n profetes onder ‘n boom gesit. Dag na dag het mense na haar toe gekom. Sy het hulle gehelp om geskille uit te sorteer. Sy was ‘n wyse persoon. Haar reputasie was goed. Sy het gesag gehad. Sy het na mense geluister. Sy het baie verhale van swaarkry gehoor. Soos die mense in Arkansas soms ‘n diamant ontdek as die son se lig daarop skyn, het sy baie mense versterk. Sy het egter nie net na mense geluister nie. Sy was ‘n profetes. Oor die jare het sy geleer om op God se golflengte te wees. Hoe sy God se stem gehoor het, weet ons nie. Sy het egter dag in en dag uit, van vroegoggend tot laataand gewag dat die son van God se openbaring op die woorde sal skyn wat sy moes meedeel. Toe kom die dag. God praat met haar.

Laai af: WordPowerPoint

Josua 24:1-3a, 14-25 – 8 November

Drie en twintigste Sondag in Koninkrykstyd

Hierdie teks help kinders om te begin verstaan dat ’n mens keuses maak in die lewe, en dat die keuses gevolge het.  Berei vooraf twee blikkies voor deur die etikette van ‘n blikkie boontjies (of iets waarvan kinders nie sal hou nie) en ‘n blikkie ingelegde vrugte (of iets wat kinders sal geniet) om te ruil.  Nooi twee kinders vorentoe en laat een van hulle kies watter blikkie hulle wil hê.  Wanneer die blikkie oopgemaak word, moet albei eet wat hulle gekry het – hul keuses het gevolge. Vertel dan die verhaal van die teksgedeelte dramaties en wys uit hoe Josua hulle waarsku dat hulle nie maar in die land kan gaan doen wat ander mense doen nie, en dan dink hulle kan steeds God se mense bly nie. In die preekriglyn vertel Annes Nel hoe hy onthou die eerste keer toe hy Namibië binnegekom het. “Na sowat 740 km staan hierdie padteken langs die pad: ‘Windhoek 810 km.’ Dit het my moed gebreek.” Soms bemoedig padtekens mens weer, veral hoe nader jou bestemming kom. Padtekens is baie belangrik. Dit help ons om te weet of ons moet stop of ry, mag verbygaan of nie en hoe ver die volgende bestemming is. Die verhaal van Israel is vol sulke padtekens: Abraham, Isak, Jakob, Josef, Egipte, die uittog, die woestyntyd en die intog. Nou is dit asof die groot bord voor hulle staan: “Bestemming bereik! Julle pad van swerftog het aan ‘n einde gekom.” Dit is egter nie net ‘n bestemming wat bereik is nie. Dit is ‘n uitnodiging om die voetspore van God in hulle reis tot hier, in hul geskiedenis te sien. Dit is om hulle bewus te maak dat hulle ‘n lewende, kragtige en wonderlike God aanbid. Dit het lank geneem — geslagte — maar God het gedoen wat Hy belowe het. Miskien is dit nou ook tyd om te dink oor die voetspore van God in ons lewe. Ons kan die tye onthou toe ons in donker plekke was en God ons opgetel en uitgelig het. Ons kan ‘n siekte onthou en hoe die Here ons genees het. Ons kan sonde onthou wat ons gepleeg het, die pyn wat ons veroorsaak het en hoe die wonderlike boodskap van God se vergifnis ons harte warm gemaak het. Dit is voetstappe van die genadige, liefdevolle God wat omgee.

Laai af: WordPowerPoint