Skrywer: Webmeester

Efesiërs 4:25-5:2 – 8 Augustus

11de Sondag van Koninkrykstyd

John Stevens stel voor dat jy vir Familietyd fokus op Ef 5:1 – Volg dan die voorbeeld van God as geliefde kinders. Sommige  Engels vertalings praat van “immitate”. Daar is allerhande lekker maniere waarop jy kan gesels oor iemand se voorbeeld volg. Jy kan “Simon Says” speel, waar almal jou voorbeeld moet volg – maar nét wanneer jy sê “Simon says”.  Of julle kan op sekere maniere aantrek en mense namaak: jy kan ‘n plastiek tiara opsit en ‘n prinses namaak; ‘n kind met ‘n toga op ‘n preekstoel; iemand in ‘n Superman mantel, ens. Dan kan julle gesels oor hoe ons God se voorbeeld volg – deur lief te hê soos God liefhet. Probeer aan praktiese kind-vriendelike voorbeelde dink, soos tafel dek, vir iemand waai, ens. Jy kan ook gesels oor al die reëls waarvolgens ‘n mens moet leef. Jy kan bv lekker gesels oor die reëls by die skool of die Covid-veiligheidsreëls. Dan kan jy verwys na die “reëls” van die fokusteks wat in eenvoudige kindertaal in hierdie bydrae vertaal is. Die preekriglyn werk met die lied van C. Austin Miles as invalshoek: I come to the garden alone. Die lied is ‘n ongelooflike raak beskrywing van die ervaring wat ‘n mens het as jy in ‘n noue gemeenskap met die Here wandel. En dít is die roeping van elke kind van God. Dít is die deel van elke kind van God. Om in ‘n ononderbroke gemeenskap met God te lewe. Maar, dié lied van Miles roep twee ander verhale oor tuine in die Bybel in herinnering. Die tuin van Eden waar dié gemeenskap met God verlore geraak het. En die tuin van Josef op Golgota waar Jesus die gemeenskap met God deur sy opstanding herstel het. Die een tuin is ‘n verhaal van verlies. Die ander tuin ‘n verhaal van vreugde. Hierdie twee tuine help ons om ons teks verstaan. Paulus gee vir ons ‘n prentjie van God se droom vir ons. Hy wil die vrees vir Hom weens ons sonde wegneem en ons in die vreugde van sy teenwoordigheid laat wandel. Hy wil met ons ononderbroke gemeenskap hê. Hy wil die skuld en skande van ons ou mens verander sodat ons in die nuwe lewe kan wandel in alle waarheid en heiligheid. Hy wil die beeld van God wat in ons beskadig is deur die sonde herstel en ons maak soos Hyself is, sonder sonde, heilig, onbesproke. Daarom moedig Paulus ons aan: “Ja, trek die nuwe mens aan wat in geregtigheid en ware heiligheid na God se beeld geskep is.” (4:24). Ons prentjie van Christenwees moet wees om “soos God” te wees, om God se navolgers te wees, om soos Hy lief te hê, om soos Hy alles wat sleg is te haat en te leef vir die goeie, die opbouende, die verheffende. Dít wat ons in Eden verloor het, en op die opstandingsmôre terug gekry het, dít moet ons doelwit wees, om herskep te word na die beeld van God, in ware geregtigheid, in ware heiligheid, trouens, in die waarheid, soos Paulus dit hier uitspel.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 4:1-16 – 1 Augustus

10de Sondag van Koninkrykstyd

Kry vir hierdie Sondag ‘n groot voorstelling van die menslike senuweestelsel met die brein, of wys ‘n prent daarvan op die skerm. Verduidelik vir die kinders dat die senuweepunte in jou liggaam met jou brein praat. Sonder jou brein, sal jy nie weet wat jy voel nie. Jy sal nie voel of jy warm of koud kry nie; jy sal nie weet of jy seerkry of lekkerkry nie. Jou senuwees voel dit alles, maar jy weet eers wat hulle voel (en wat om daaraan te doen) wanneer jou brein hoor wat die senuweepunte sê. Dan sê jou brein vir jou om ‘n warm baadjie aan te trek of die doring uit jou voet te haal. Die kerk werk ook so. Ons almal is soos die verskillende senuweepunte in ons liggaam, maar wat ons doen, maak net ‘n verskil in die wêreld wanneer die kerk se “brein” – Jesus – vir ons sê wat om te doen en ons na Hom luister. Ons sien dalk iemand wat hartseer of honger is en Jesus sê vir ons om vir hulle te sorg en vir hulle om te gee. Die preekriglyn sluit aan by die rede waarom Paulus aan die gemeente in Efese skryf in die vroeë sestigerjare uit die tronk in Rome. Hy het begin agterkom dat daar valse leringe versprei word in Efese en wil hulle help om die waarheid in Christus te omarm, sodat hulle gewortel en gegrondves kan wees in sy liefde. Hy het hulle ongeveer vyf jaar tevore gewaarsku dat daar wrede wolwe sal kom wat die gemeente onder druk sal plaas met vreemde en verkeerde leringe, Hy het toe gesê. Hy skryf dus nou vir hulle in die eerste deel van hoofstuk 4 oor die eenheid wat die Gees bewerk, ‘n eenheid wat hulle deur die samebindende krag van die vrede moet bewaar. Dit is ook die uitdaging vir ons as gemeente en as kerk, om die eenheid wat die Gees tussen ons gesmee het, te bewaar. Baie mense sê teoloë mors tyd en energie met hulle ivoortoring debatte. Daarmee bedoel mense dat hulle moeg raak vir die oënskynlik sinlose teologiese debatte en die eindelose worstelinge met perspektiewe wat vir baie nie regtig met die werklike lewe te make het nie. Is sulke debatte nie net tydmors nie? Daar sal in elk geval nooit ‘n einde aan kom nie, nie waar nie? ‘n Mens sou vir Athanasius, die aartsbiskop van Alexandrië in die 4de eeu n.C. daarvan kon beskuldig, dat sy debatte met die kerk en met die vier keisers van sy tyd tydmors was. Hy het vir vyf dekades lank hom beywer nie net vir ‘n frase of ‘n woord in die geloofsbelydenis van Nicea nie, maar om een letter daaruit te hou. Een enkele letter. Geen wonder dat die mense van hom gepraat het as “Athanasius Contra Mundum” – Athanasius teen die wêreld. Die ding is net, as Athanasius ingegee het, as hy opgehou worstel het, as hy tou opgegooi het, was ons almal vandag in die moeilikheid. Sy stryd het alles te make gehad met wat Christus se Godheid vir ons beteken. Die waarheid oor Jesus – dat Hy een wese is met die Vader – is van lewensbelang vir ons saligheid. Ons hele verwagting van wat Jesus as Middelaar tussen God en mens vir ons kan doen, word daarmee op vaste grond geplaas. Ons kan voluit vertrou daarop dat Jesus as God in ons belang optree, omdat Hy inderdaad God is, homo-ousios, een in wese met die Vader. Dít is ook waarom ons geloofsbelydenisse vir ons so kosbaar is, waarom elke predikant dit onderteken by sy of haar legitimasie, en elke lidmaat voor die kansel bely dat hulle die leer van die kerk van harte aanvaar, en met alles in hulle sal vashou daaraan, en nie ‘n aks daarvan sal afwyk nie. Die harmonie van die liggaam van Christus is afhanklik van ons vashou aan die waarheid. Die samebindende krag van die vrede wat die Gees in die liggaam van Christus bewerk, is afhanklik van ons vashou aan die waarheid. Dit is alleen wanneer ons saam vashou aan die waarheid – in liefde – dat die hele liggaam harmonieus kan groei, en die hulp van elke gewrig in die liggaam kan dien om die onderskeie lede nie net saam te voeg nie, maar elkeen op sy eie kan bydra dat die liggaam as ‘n geheel verenig en die groei van die liggaam bewerk kan word deur die aandeel wat elke lid dra.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 3:14-21 – 25 Julie

9de Sondag van Koninkrykstyd

Sing die liedjie “The Love of Jesus is so wonderful” met bewegings. Akkoorde en lirieke ingesluit. Jy kan ook vooraf reël met twee of drie kinders om hulle eie kort gebede te lees of te bid vir die gemeente. Verduidelik dat die dag se teks ’n gebed is wat Paulus vir die gemeente in Efese geskryf het en dat ons ook gereeld vir ons gemeente moet bid. Vra die kinders met wie jy gereël het om voor te gaan in gebed vir die gemeente. Vandag staan ons stil by Efesiërs 3:14-21, wat volg op die eerste deel van hoofstuk 3 waarin Paulus verduidelik die evangelie maak dit moontlik dat almal (Jood en nie-Jood) aan God se volk kan behoort. Almal het deur geloof in Jesus Christus vrye toegang tot God. Die gevolgtrekking dat alle mense deel kan wees van die Godsvolk, dring Paulus op sy knieë. Hy vra in gebed van God self dat dié rykdom van hierdie boodskap in sy volheid nie net deur hulle nie, maar deur alle gelowiges en nog wyer besef sal word. Paulus sal in hoofstuk 4 weer terugkeer om die gelowiges aan te spoor om self ernstig daaraan te werk om die eenheid wat die Gees tussen hulle gesmee het, te handhaaf. Hier is sy fokus egter om dit van God te vra.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 2:11-22 – 18 Julie

8ste Sondag van Koninkrykstyd

Die simbool vir hierdie week is ‘n groot hart. Maak seker dat jy ‘n groot hart iewers in die liturgiese ruimte neersit of op die skerm vertoon. Fokus die kinders se aandag daarop. Die kinders kan elkeen ‘n hartjie ontvang om hulle aan die boodskap te herinner. ‘n Armband van rek met ‘n kraletjiehart aan is iets wat hulle kan dra, maar ‘n papierhartjie sal ook goed werk. Die preekriglyn begin met die teks wat die gordyne oor die eeue, die ewigheid, van God se werk ooptrek. Wat vroeër bedek was, word nou sigbaar en kenbaar in twee kernmomente: die genade wat vir ons bewerk is (verse 1-10) , en ons insluiting in die kerk, die gemeenskap van verlostes (verse 11-22, ons teks). Hierdie boodskap van genade is dat Christus een nuwe mensheid geskep, een nuwe liggaam tot stand gebring het deur sy versoening aan die kruis. Só het Hy die onderlinge vyandskap vernietig. Hy het vrede tussen voormalige vyande gebring – deur Hom het ons almal toegang tot die Vader deur die een Gees. Hierdie boodskap is vandag só belangrik. Dikwels het ons ander sieninge van die kerk se identiteit en roeping. Die kerk is vir ons meer ‘n gevestigde kulturele instelling wat aan ons voorkeure moet voldoen. Ons begin dan vanuit ons voorkeure en ons begrensde begrip oor die kerk te dink. Nee, die Nuwe Testamentiese kerk van Christus is ‘n radikale verskynsel. Hier is voormalige vyande en vreemdelinge saamgevoeg tot een gesin en geestelike gebou. Wanneer ons dit uitleef, beleef ons én ander die krag en verlossing van God.

Laai af: WordPowerPoint

Efesiërs 1:3-14 – 11 Julie

7de Sondag van Koninkrykstyd

Vir Familietyd, sit ‘n kroon, hierdie week se simbool, neer op ‘n leë stoel by die nagmaalstafel wat lyk asof dit die gasheer se stoel is. Verduidelik dat die kroon se boodskap is dat God, ons Koning wat vir ons sorg, ons nooi om by die tafel te kom aansit. Die preekriglyn begin met ‘n verwysing na ons teks wat in die oorspronklike Grieks een baie lang sin van 202 woorde is! Hierdie lang sin is ‘n skouspel: dit bied panoramiese uitsigte op die landskap van God se groot genade en beskryf omvattend hoe ongelooflik wonderlik dit is om “in Christus” te wees. Die sin is weliswaar ‘n mondvol, tog gaan dit net om God. Ons is van God, deur God, voor God en vir God. Wie oor God wil praat, veral lofprysend met God wil praat, kan eintlik net so praat. Hierdie teks beskryf dus ons identiteit in Christus op grond van die werk van Vader, Seun en Heilige Gees. God het ons geseën met alles wat ons nodig het vir hierdie lewe. Die kern daarvan is dat ons God kan ken en met Hom in verhouding kan lewe. Hy het ons uitgekies om heilig en onberispelik voor Hom te wees. Ons oë moet net al hoe meer daarvoor oopgaan. Daarom eindig die gedeelte in gebed. Om insig in God se genade te ontvang, loop oor in gebede van lof en dank. Hierdie insig is iets waarvoor ons self kan en moet bid. En dit is iets wat ons van God kan verwag – ook vandag.

Laai af: WordPowerPoint

Markus 6-1-13 – 4 Julie

6de Sondag van Koninkrykstyd

Vir Familietyd: Carolyn Brown gebruik ‘n idee van Ann Scull. Vra iemand om ‘n massiewe, swaar tas vorentoe te bring. Die tas is volgepak van goed wat hulle gaan saamvat wanneer hulle vir ander van Jesus gaan vertel. Laat hulle die tas vol simpel goed pak, soos ‘n toaster, baie klere vir verskillende soorte weer, ‘n skateboard, ens. Laat hulle verduidelik hoekom hulle dink hulle gaan die goed benodig. Dan kan jy Jesus se instruksies aan die dissipels voorlees en met die persoon gesels oor wat ons werklik nodig het om vir ander van Jesus te gaan verstel. Die punt is dat ons geen spesiale toerusting benodig om vir ander mense van Jesus se liefde te vertel nie. John Stevens (van Dollar Store Children’s Sermons) plaas die fokus op die feit dat Jesus dissipels twee-twee uitstuur en praat oor die feit dat ons beter saam is. Wys goed wat beter saam is – grondboontjiebotter en konfyt (as daar nie kinders is wat allergies is vir grondboontjies nie), Oreos, ens. Of goed wat sterker saam is – wys hoe jy een potlood middeldeur kan breek, maar ‘n klomp potlode kan jy nie breek nie. Ons geloof is nie iets wat ons op ons eie doen nie – ons geloof is iets wat ons saam uitleef. ‘n Ander opsie is om te gesels vanuit die oogpunt van die mense wat die dissipels ontvang. Dan kan jy ‘n “welkom”-matjie of ‘n deurstop gebruik en gesels oor oop deure, oor die manier waarop ons mense ontvang.

Vir die preekriglyn: In hierdie aangrypende teks ontdek ons mense se reaksie teenoor Jesus, die gestuurde van die Vader. Dit gebeur in die eerste episode in ons teks. In die tweede episode leer ons onsself ook – deur die ervaring van die gestuurde dissipels – as gestuurdes van die Vader Seun en Heilige Gees ken. Ons ontdek ook hoe die ervaring lyk van diegene wat deur Jesus gestuur word. Dit bemoedig en versterk ons, en help ons om met teenstand en teleurstelling te kan saamleef.

Laai af: WordPowerPoint

Markus 5:21-43 – 27 Junie

5de Sondag van Koninkrykstyd

Dit is heeltemal voldoende om gewoon die Bybelverhale vir kinders te vertel, sonder om ‘n morele lessie daaruit te probeer haal. Die twee verhale wys hoe geloof prakties werk.  Vertel die verhale met die klem op hulle vertroue op Jesus, ten spyte van wat ander mense sou kon sê of doen aan hulle. Die preekriglyn fokus op versterking wat hierdie verhale vir ons bied dat God in Jesus Christus op aarde aangekom en God as ‘n God wat in ons donkerste momente aktief besig is, geopenbaar het. Ons is vandag bevoorreg om egte, lewensgetroue verhale te lees. Dit vertel oor gebeure van intense lyding, wat oor jare strek of wat ‘n mens aan jou hart ruk omdat dit oor die dood van ‘n kindjie gaan. In hierdie gebeure is Jesus teenwoordig en handel Jesus. Die werke van God – die genesing van ‘n vrou en die opwekking van ‘n kind uit die dood – roep egter ook baie ingewikkelde vrae by mens op. Een gewilde vraag is waarom alle mense nie genees word of waarom lyding nie deur God voorkom word nie. Ons kan dit nie ontwyk nie. Maar ons stap eers deur ons teks en vra dan daarna wat dit vir ons geloof in die lewende, teenwoordige, handelende God beteken aan die verhaal van Joni Eareckson Tada, ‘n gelowige wat nie genesing gevind het nie, en tog bly glo. Om God te vertrou selfs al word jy nie genees nie, is haar getuienis.

Laai af: WordPowerPoint

1 Samuel 17:(1a, 4-11, 19-23) 32-49 – 20 Junie

4de Sondag van Koninkrykstyd

Die Skriflesing kan op heelwat maniere dramaties gelees of oorvertel word. So kan vrywilligers dit bv. (onvoorbereid) “mimiek” terwyl dit gelees word. Jy kan byvoorbeeld die lekker interaktiewe weergawe van die YouVersion App vir kinders gebruik – wat ook in Afrikaans beskikbaar is. Of hierdie video van Online Church: Kids. Durbanville Bergsig het ‘n oulike video gemaak van ‘n liedjie wat die hele storie vertel. Hier is ‘n redelik dramatiese “live action” uitbeelding van die verhaal – die geweld is waarskynlik te grafies, maar aan die ander kant maak kinders nie onderskeid tussen illustrasie en realiteit nie. Hierdie is ‘n uiters gewelddadige verhaal. Leer die bewegings en sing die bekende liedjie van Jan de Wet saam. Hier is ‘n klomp inkleurprente om van te kies en hier is lekker craft idees. Die preekriglyn sluit aan by die reeks Survivor: David versus Goliath, wat gewen is deur Nick Wilson, ‘n regte underdog. Uit ‘n sekere hoek is Dawid as’t ware die beskermheilige van sulke underdogs. Maar, vanuit die Bybelse perspektief het die oorkom van onbereikbare struikelblokke alles met God se hulp te doen. Dit gaan oor veel meer as bloot menslike vasberadenheid of prestasie. Die belangrike vraag is of Dawid en Goliat ‘n Survivor-storie is? Die antwoord is: nee. Hierdie teks handel oor hoe mag in God se koninkryk werk.

Laai af: WordPowerPoint

1 Samuel 15:34-16:13 – 13 Junie

3de Sondag van Koninkrykstyd

Kinders is goed bekend met die ervaring van uitgesluit wees of nie goed genoeg wees nie. Soos om by die “kinder-tafel” te sit tydens groot familie-etes. Of om nie lank genoeg te wees om in die Spur se speel-area te speel nie. Of wanneer grootmense oor dinge praat waarvan jy nie mag weet nie. Of wanneer maatjies jou uitsluit. Dit maak dat hulle goed kan identifiseer met Dawid en die boodskap van 16:7 sal waardeer: “Die mens kyk na die uiterlike, maar die Here na die innerlike.” Daar is ook baie stories van mense wat uitgesluit is omdat mense hulle op uiterlike dinge beoordeel het, maar wat toe groot dinge vermag het. Die kinders sal bv. die storie van Hiccup in “How to train your dragon” ken. Hy was nie groot en sterk genoeg vir ’n Viking nie. Maar op die ou end het hy vriende gemaak met drake en sy hele dorpie gered. Die preekriglyn begin met ‘n verwysing na “The Human Library”. Dit is ‘n biblioteek, maar nie van boeke nie. In hierdie projek is die “boeke” regte mense. In hierdie menslike biblioteek kan jy ‘n regte mens “uitleen”, ʼn proses wat beteken jy luister in so 30 minute na hulle verhaal. Elke menslike boek het ‘n titel, soos “werkloos”, “vlugteling”, “bipolêr”, “verslaafde”, wat ook al die geval mag wees. Sodra jy hierdie boek uitneem en na die persoon se verhaal luister, ontdek jy talle dieper redes waarom ‘n mens nooit ‘n boek op sy buiteblad moet takseer nie. Die punt is natuurlik om vooroordeel te beperk. Die leuse is “unjudge someone”. Die werklikheid is dat elke mens deur ander met vooroordeel bekyk word. Jy is vir sommige ‘n “boer” of ‘n “settler”; ander mense word weer as ‘n “tsotsi”, ‘n “oupatjie” of ‘n “kortbroek” gesien. Die afbreek van vooroordeel is in almal se belang. Dit help ons ontdek hoe ons almal eintlik dieselfde nastreef, oor dieselfde besorg is, en afhanklik is van die ondersteuning van ander. Ons teks sê ook dat die Here mense nie op hulle baadjies takseer nie. Die Here kyk dieper as die buiteblad, die Here sien die hart. Ons teks nooi ons uit om met God se oë te kyk, met geloofsoë wat gevorm is deur ‘n fyn aanvoeling en ‘n openheid vir die Here se manier van kyk. Dit is ‘n dieper kyk met dieper oë van ‘n Geesvervulde hart. Ons word gemaan om nie teenoor ander te reageer met die indrukke van die eerste oogopslag nie. Dit is nie die uiterlike wat deurslaggewend mense se identiteit bepaal nie. Uiterlike dinge: voorkoms, lengte, dapperheid, welsprekendheid, is nie alles nie. God kyk egter veral na die innerlike. Selfs Samuel het nodig dat die Here hom begelei om die verskil te kan raaksien om daarvolgens op te tree. In die Weste en in ons eie land is ons deesdae so ingestel op identiteitspolitiek. Is jy wit, bruin of swart? Het jy ‘n Arabiese, Indiese of Europese voorkoms? Met die eerste oogopslag meen ons ons weet waar ons met jou staan. As jy anders as ons lyk, is jy nie welkom nie. Mens kan maar net weer vers 7 lees en bid om bevryding van jou oppervlakkige blik: Maar die Here het vir Samuel gesê: “Moenie na sy voorkoms en sy rysige gestalte kyk nie, want Ek het hom afgekeur. Dit gaan immers nie oor wat die mens sien nie, want: “Die mens kyk na wat hy sien, maar die Here kyk na die hart.” Die onvergeetlike woorde van Ray Boltz se lied spel dit uit: “When others see a shepherd boy, God may see a king. In a moment He touches you ….”

Laai af: WordPowerPoint

1 Samuel 8:4-11, (12-15) 16-20 (11:14-15) – 6 Junie

2de Sondag van Koninkrykstyd

Bybel-Media se Woord en Fees gee ‘n voorbeeld van ‘n dramatiese teksvoorlesing wat jy kan gebruik. Daar is ook oulike voorstelle om kinders te help om die konsep van ‘n koning te verstaan. Twee stories kan jou daarmee help. “No” deur Claudia Reuda gaan oor ‘n beertjie wat nie “nee” vir ‘n antwoord wou aanvaar nie en opsluit in die winter wou uitgaan. Enige storie oor iemand wat “nee” sê – en die gevolge van nie na die “nee” luister nie – kan goed werk.  The Mixed Up Chameleon gaan oor ‘n verkleurmannetjie wat soos al die ander diere wil wees – en op die ou end nie ‘n vlieg kan vang nie. Carolyn Brown verbind dit aan die Israeliete wat soos al die ander volke rondom hulle wil wees. Sy stel ook voor dat jy die geleentheid gebruik om vir verskillende soorte leiers te bid. Die preekriglyn sluit aan by die feit dat publieke leierskap dikwels ‘n ramp is. Jy kan maar enige Suid-Afrikaner daaroor uitvra. Dis nie net van ons land waar nie. Selfs in Europa word staatshoofde by ongerymdhede betrek en beland in diep moeilikheid. Dieselfde geld die VSA en ander sg. ontwikkelde lande. Ons teks is ‘n eerlike blik op leierskap. Dit praat met elkeen van ons, want ons is ook leiers: by ons werkplekke, in ons families, vriendekringe, sportklubs, of selfs in ons woonbuurte. Ons gedrag het gevolge vir ander. Daarom is ons leiers, nie in die minste nie van onsself en ons eie optrede. Opvallend is die Bybel baie realisties oor leierskap en ook genuanseerd. Die Bybel – en hierdie teks – is eerlik en allesbehalwe naïef oor leierskap. In ons teks ontmoet ons die groot eksperiment in die vroeë lewe van Israel as ‘n volk. Ons staan hier by die begin van die era van konings in Israel. Ons teks is nie tevrede om ‘n eendimensionele storie van sukses of mislukking te vertel nie. Die oorgang van gesag van een bedeling na ‘n ander is kompleks en loop net so maklik beide op mislukking en sukses uit. Niks is ooit eenvoudig nie. Uiteindelik sou Jesus vir ons kom demonstreer hoe ware leierskap lyk.

Laai af: WordPowerPoint