Skrywer: Webmeester

Psalm 62:6-13 – 24 Januarie

Derde Sondag ná Epifanie

Vra die kinders wat die belangrikste dinge is wat ’n mens nodig het as jy ’n veilige fort in die speletjie Minecraft wil bou. Watter dinge laat hulle veilig voel? Vat jou kussing, ’n kombers en monstergif (’n spuitbottel met water en ’n prentjie van ’n monster waaroor ’n kruis getrek is daarop) saam. Vra vir die kinders wat ’n mens nodig het om lekker te slaap. Vra hulle verder uit totdat julle by die feit kom dat jy net lekker kan slaap as jy nie bang is nie. Psalm 62 sluit aan by die tyd ná Epifanie waarin die kerk besin oor ons wandel met God in die lig van Jesus Christus se koms en daaglikse teenwoordigheid by ons. In die psalms gaan dit juis oor die uitreik na God om in ‘n lewende verhouding met Hom te leef en oor die versekering dat God ons vashou sodat ons aan Hom kan vashou. God se teenwoordigheid in die psalms vind sy vervulling en hoogtepunt in Jesus se koms na ons toe. Psalm 62 raak ‘n sentrale tema van die menslike lewe aan, naamlik geborgenheid te midde van ‘n wêreld vol lyding. Te midde van die afwaartse spiraal van geweld, onreg en rusteloosheid, is God ‘n veilige staanplek. Dit sluit aan by Jesus se uitnodiging in Matteus 11:28-29: “Kom na My toe, almal wat uitgeput en oorlaai is, en Ek sal julle rus gee.”

Laai af: WordPowerPoint

Psalm 139:1-6, 13-18 – 17 Januarie

Tweede Sondag ná Epifanie

Gebruik ‘n reeks voorgeboortelike sonarfoto’s van verskillende diere en kyk of die kinders die verskillende diere kan herken. Wys dan ook sonarfoto’s van babas en vra die kinders uit oor die verskillende liggaamsdele op die foto. Waar is die kop, die arms en die maag? Vra of die kinders weet hoe ‘n mens ‘n foto kan neem van iets wat jy nie kan sien nie. God sien alles, al kan ons dit nie sien nie. God ken ons van vóór geboorte af. Ons is ingeskryf in sy boek. God weet van ons. God is met ons. Ook in die tyd van die koronavirus. God sal ons hierdie jaar vashou en deur elke krisis dra. Ons kan ons vertroue in Hom stel en die toekoms met rus, kalmte en vrede in ons gemoed tegemoet gaan. Dit is waarom ons God se eer ten alle koste wil beskerm. En absoluut getrou en lojaal aan God wil leef deur Hom toe te laat om ons op die beproefde pad te lei, die pad wat nou alreeds sin maak en tot in ewigheid sal hou.

Laai af: WordPowerPoint

Psalm 29 – 10 Januarie

Eerste Sondag ná Epifanie

Speel ‘n koningspeletjie. Bring ‘n kroon, ‘n septer of stok en ‘n lang stuk lap vir ‘n mantel saam. Kies een van die kinders om ‘n koning of koningin te wees. Die ander kry ook rolle. Iemand moet die mantel aandra na die koning of koningin en statig deur die kerkgebou stap. Iemand moet die troon afstof en gereed maak. Die koning of koningin gaan sit op die troon. Iemand vra die koning of koningin wat hy of sy wil eet of drink. Almal moet die titel “u Majesteit” gebruik wanneer hulle met die koning of koningin praat. Daar kan selfs ‘n hofnar wees wat die koning of koningin met ‘n grappie laat lag. Vra die kinders ná die speletjie om te verduidelik hoekom ‘n mens vir ‘n koning of koningin “u Majesteit” sê. Vra dan wat dit beteken wanneer ons God se majesteit besing. Psalm 29 is een van die Psalms wat God se teenwoordigheid in die natuur verheerlik. Sy stem is soos die weerlig en die donderslae. God is egter ook daarbo verhewe. Sy stem word in sy hemelse woning gehoor waar almal sy heerlikheid loof. Dawid herinner ons daarmee dat God nie net in beheer is van die natuurkragte nie, nie net bókant al die storms in die hemel teenwoordig is nie, maar dat hierdie ontsagwekkende God sorg vir gelowiges. God gee krag aan sy volk. God seën hulle met vrede.

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 60:1-6 – 3 Januarie

Epifaniefees

Carolyn Brown stel voor dat jy vir kinders die simboliek van lig in vandag se teks en diens verduidelik. Begin deur simbole te wys wat hulle ken – ‘n landsvlag, ‘n sportspan se embleem. Vra elke keer waarvoor die simbool staan en waaraan dit ons laat dink. Verduidelik dan die simboliek van God as lig. Omdat ons nie ‘n prentjie van lig kan teken nie, gebruik ons simbole soos ‘n ster of ‘n kers. Wys vir hulle ‘n kersboom-ster – die soort wat bo-aan die boom kom. Herinner hulle aan die liggies aan die kersboom wat aangesteek word. Jy kan ook die adventkerse bespreek. Laat hulle saam met jou dink wat die simboliek van lig beteken. Dan kan jy gesels oor hoe ons ons lig laat skyn. Gee vir elke kind ‘n goue ster om hulle te herinner om self ook hul lig te laat skyn. Ingesluit is ‘n inkleurprent van ‘n ster. In Jesaja 60 hoor die verwoeste volk in ballingskap dat die Here vir hulle ‘n heerlike doel het. Daar gaan nuwe lig op vir Juda en Jerusalem. Jerusalem gaan weer na die ballingskap herstel word. Die verstrooide volk van God gaan uit ballingskap teruggebring word na Jerusalem toe. Deur Jerusalem en Juda te herstel en die volk terug te bring na hulle land gaan die Here sy doel met die nasies bereik. Lig en ander seëninge sal oor al die mense van die aarde kom, nie slegs oor Israel nie. Dit beklemtoon God se fokus op alle mense – Jode én heidene! God se lig is in hierdie tyd van swaarkry ons hoop. Jesaja herinner ons dat ons nie die lig is of dat ons wêreld nie die lig het nie. Ons het God se lig nodig. Ons het die verskyning van God se genade nodig. Ons kan onsself nie red nie. Ons het God se redding nodig. Ons buig onder die regering van God en ons leef soos God van ons vra. Op hierdie manier word ons ‘n bron van lig vir mekaar en ons omgewing, ook wanneer Covid, ekonomiese rampspoed en droogte ons wurg.

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 61:10–62:3 – 27 Desember

Sondag na Kersfees

Vertel die storie van die eende wat kerk bywoon. Skakels ingesluit. Dit gee ’n goeie inleiding om die teks in die lig van die uitdagings van 2020 toe te pas. Ons is ingeperk, moes ons lewensstyl aanpas, en baie van ons het ‘n geliefde, vriend of kennis, naby aan ons weens Covid-19 aan die dood afgestaan. Die ekonomiese verwoesting van Covid-19 het lewens ingrypend verander. Dit is ook nog nie die einde nie. Nie die einde van Covid-19 nie, maar gelukkig ook nie die einde van die Here se genade en sorg nie. Jesaja 61 kondig die “genadejaar” van die Here aan. Die ballingskap en die swaarkry daarvan is verby, en die profeet van die Here kondig ‘n nuwe begin vir die volk aan. Die volk sal weer vreugde beleef en as die geseëndes van die Here bekendstaan. Terwyl die profeet jubel oor die nuwe tyd van oorwinning wat kom, bid hy ook dat dit gebeur. Hy roep ook voorbidders op soos wagte op die mure om te bid dat God se beloftes waar word. Die wagters op die mure word opgeroep om saam te werk en die Here aan sy beloftes te herinner in hulle voorbidding.

Laai af: WordPowerPoint

Johannes 1:1-14 – 25 Desember

Kersfees

Betrek die kinders by die verwelkoming en/of gebruik hulle met die aansteek van die kerse en die voorlesings. Sally Lloyd Jones se “Song of the Stars” is perfek by vandag se diens.  Daar is ‘n skakel na ‘n video daarvan ingesluit. Met Kerstyd lees ons gewoonlik die verhale oor die baba Jesus, die engele, skaapwagters en wyse manne uit die Ooste. Dit is wonderlike, betowerende verhale. Tydloos. Die Johannesevangelie trek in sy inleiding egter as’t ware die gordyn weg en wys vir ons die geweldige betekenis van hierdie verhale. God is aan die werk. Die Lig kom na die wêreld. Die Skepper bring verlossing, die Herskepper besoek sy skepping. Johannes gaan dus terug agter die “begin” van die skeppingsverhaal. Genesis begin “by”, “met” of “in” die “begin”. Johannes gaan terug na die begin waar slegs God bestaan het. In hierdie begin was die Woord by God, en deur die Woord het alles wat geskep is, ontstaan of begin. Dit is die ware boodskap van Kersfees. In die baba Jesus, die Een wat sou opgroei en ons van God leer, die Een wat vir ons verlossing gebring het en namens ons uit die dood opgestaan en opgevaar het na die hemel, is niemand anders as God wat in ons woonbuurt aangekom het nie. Dit is ‘n misterie en ‘n wonder. Niks kan ons van hierdie liefde skei nie. Met Kersfees verander alles. Daar is hoop. Hierin kan ons ons in die Kerstyd verlustig.

Laai af: WordPowerPoint

2 Samuel 7:1-11, 16 – 20 Desember

Vierde Sondag van Advent

Op die vierde Sondag in Advent verskuif die fokus van vreugde na liefde.  Met kindertyd kan die kinders ‘n teksvers oor die liefde van God memoriseer. Dit sal vir die hele gemeente van waarde wees. Kies ‘n teksvers, dink bewegings vir elke woord van die teksvers uit en leer dit vir die kinders. Om by die teks vir die dag aan te sluit kan jy ook aansluit by die idee van kleiner kinders dat die kerk die huis van God is waar Hy woon. Toe Dawid vir die Here uit liefde ‘n kerk (tempel) wou bou, moes Dawid hoor dat God nie ‘n gebou nodig het nie. Dat Hy inderdaad alomteenwoordig is. God het sy liefde vir Dawid bewys deur vir hom ‘n huis te bou – dws goed te wees vir Hom en sy familie. Dit gee ‘n goeie inleiding vir die preek wat oor God se beloftes gaan. Ons teks beskryf die wonderlike belofte van God se voortdurende liefde vir Dawid, God se verbintenis aan Dawid en Dawid se dankbaarheid daaroor. Hierdie liefde en beloftes is nie net vir Dawid bedoel nie, maar ook vir sy nageslag. Dit is die moeite werd om die kenmerke van hierdie beloftes van God te bespreek. Dit dra ‘n boodskap vir God se gemeente in Adventstyd. God herinner Dawid in aan sy nederige begin as ‘n skaapwagtertjie vanwaar hy verhef is tot die posisie van Israel se koning. Dit sê vir ons dat God omgee vir almal. Die Here herinner Dawid aan die oorwinnings oor sy vyande. Dit bemoedig ons dat Hy ook vir ons in konflik en gevaar sal sorg. God herinner Dawid aan die rusplek wat Hy aan hulle in die land Kanaän gegee het. Dit sê vir ons dat Hy steeds konkreet vir sy mense sorg, ook vir jou. God gaan verder om ‘n nuwe belofte vir Dawid te gee, ‘n ewige koningshuis. In Jesus het ons nou ook deel van hierdie koninkryk geword. Die kern van hierdie nuwe belofte is dat een van Dawid se seuns die Seun van God sal wees. Dit is die vervulling van hierdie belofte in die geboorte van Jesus Christus, die Seun van God, wat ons in Advent vier. Dit is hierdie goeie nuus wat ons die moed gee om aan God te bly vashou midde in die slegte nuus van hierdie krisisjaar. Soos God sy beloftes vir Dawid waargemaak het, maak Hy dit ook in Jesus vir ons waar. Want al die beloftes in die Skrif is in Christus ook op ons van toepassing.

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 61:1-4, 8-11 – 13 Desember

Derde Sondag van Advent

Op die derde Sondag in Advent word die derde Adventskrans, wat vreugde simboliseer, aangesteek.  Vir Familietyd kan jy die metafoor gebruik van ‘n potplant waarvan die blare hang. Wanneer ‘n mens water daaroor gooi, is dit sommer gou weer regop en mooi en lewendig. Op dieselfde manier gee die Gees van die Here vir ons nuwe krag en moed. Vers 3 van Jesaja 61 se simboliek sluit hierby aan. Die Here verander die verslae volk in: “Terebinte van Geregtigheid, geplant deur die Here om Hom te verheerlik.” Baie engelse vertalings vertaal mooi: “a crown of beauty instead of ashes.” ‘n Mens kan lekker daarby aansluit. Dit gee ‘n goeie oorgang na die preek. Goeie nuus in ons tyd is nogal skaars. En dié wat daar is, hou gewoonlik nie lank nie. Dit waai gou oor en al die slegte nuus oorspoel ons weer. Israel het ín die ballingskap na goeie nuus gesmag. Hulle was platgeslaan deur aanhoudende slegte nuus. Maar dan klink hierdie verrassende lied in Jesaja 61 op. Dit is goeie nuus wat van God self af kom. Dit is ‘n woord vir gebrokenes van hart. God sien die gebrokenes raak. Hy verstaan hulle. Hy bring vrylating vir die gevangenes. Hulle ontvang selfs ‘n nuwe naam: bome van redding. Dis ‘n beeld vir stabiliteit, vitaliteit en betroubaarheid. Gelowiges is die Here se dienaars wat bouend, helend en genesend in die samelewing moet werk. God se nuwe wêreld moet in nuwe mense, nuwe verhoudings en nuwe strukture sigbaar word. As ons dié goeie nuus gehoor het – góéd gehoor en ons eie gemaak het – het ons alles wat nodig is om getroos te lewe en te sterwe. Dan het ons ‘n geseënde Kersfees gehad!

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 40:1-11 – 6 Desember

Tweede Sondag van Advent

Op die tweede Sondag in Advent word die tweede Adventskers aangesteek. Dit simboliseer vrede. Hiermee bely ons dat Christus se koms vrede bewerkstellig. Tussen mense hier op aarde, maar ook tussen ons en God. In die eerste vers van Jesaja 40 kom God met ‘n opdrag dat sy volk wat in ballingskap is, getroos moet word (Engelse vertaling: “Comfort, comfort my people”). Hierdie woorde is bedoel vir die volk wat getwyfel het of God hulle nog wil en inderdaad kan red. God kom egter met die goeie nuus dat daar sagkens met sy volk gepraat word. Dat die pad reguit gemaak word. Nie bloot vir die ballinge om by die huis te kom nie, maar ook vir God om terug te keer Jerusalem toe. Hulle hoor dus dat God kan en wil red. Hierdie woord “troos” het egter nie bloot die betekenis van iemand wat jou optel en jou trane afvee nie. Dit beteken eerder om te bemoedig en te versterk. Ons kan dit aflei van die lettergreep “fort” in die Engelse “comfort” (Latyn: comfortare). Dit beskryf die krag om ‘n situasie te kan hanteer. Jesaja se boodskap van troos gaan dus om die bemoediging en sekerheid van God se hulp en krag. Dit word pragtig saamgevat in Jesaja se twee metafore vir God se betrokkenheid by die volk. Hy is die Kryger-Herder. En Hy is die magtig-deernisvolle Koning-Kind. Dit is twee metafore wat amper paradoksaal is. God kom as magtige kryger wie se mag die vertroue en sekerheid inboesem waarna die ballinge verlang het. Hy is sterker as die Babiloniese gode. Maar Hy kom ook as die Herder. Die een wat vertroos en beskerm en sagkens werk. Dit is waarin die boodskap ook vir ons lê in die voortslepende trauma van hierdie jaar. Ons wonder ook soms of God nog kán en wíl red. Ons voel immers oorweldig deur die nood en geweld in ons wêreld. Dit is waarom hierdie boodskap ook vir ons troos en versterk. Kyk, hier is jou God! Hy bring die vrede waarna jy met jou hele wese smag!

Laai af: WordPowerPoint

Jesaja 64:1-9 – 29 November

Eerste Sondag van Advent

Met die aanvang van Advent word die Adventskrans kers aangesteek wat hoop simboliseer. Uit die OT hoor ons in Jesaja 64:1-9 die Godsvolk se smeekgebed dat God hulle sal verlos. Dat Hy die berge sal skud in sy verskyning! Dat Hy tot ons redding sal verskyn, soos Psalm 80 dit liries beskrywe. Daardie hoop het in Christus ‘n werklikheid geword. Paulus verklaar aan die Korintiërs dat God in Christus Jesus met sy eerste koms ons reeds in alles ryklik geseën het (1 Kor 1:3-9). Markus verkondig daarby die Wederkoms van die Seun van die mens met groot krag en majesteit (Mrk 13:24-37). Ons weet nie wanneer dit sal wees nie, maar ons wag daarop dat Hy ons nie aan die slaap kry nie.

Vir Familietyd kan jy John Stephens se idee gebruik om met die kinders oor wag te gesels. Bring ‘n kaartjie waarop daar staan: “Moenie oopmaak voor Kersfees nie”. Gesels dan oor hoe ons wag op Kersfees. Verduidelik die simboliek van die Adventskrans sowel as die Adventskalender en moedig families aan om dit by die huis te maak, waarmee die weke en dae tot Kersfees afgetel kan word. Moedig die kinders ook aan om geskenke vir minderbevoorregte kinders te gee.

Met dít as inleiding kan jy dan met die preek aansluit by die afwagting en verlange na God se teenwoordigheid wat die eerste Sondag in Advent tipeer. Dit is die verlange waarvan ons in ons sleutelteks Jesaja 64:1-9 lees. Die profeet herinner daar die Here aan sy magtige dade in die verlede. En bid dat die Here weer met krag sal optree. Die berge sal skud en soos ‘n vuurvlam Homself aan die nasies sal bekend maak. En soos ‘n pottebakker die volk sal hervorm om aan Hom alleen te behoort. Sodat die heilige stad en die pragtige tempel weer as getuies van God se teenwoordigheid op aarde kan optree. “U is ons vader, Here!” Jesaja steek dus in ons die hoop aan dat God ook nou weer in ons eie kontekste Homself sal openbaar. Ons weet God se reddingswerk is reeds voltrek. Maar ons is ook maar té bewus daarvan dat dit nog nie voleindig is nie. Ons verwag God se teenwoordigheid, maar rondom ons sien ons die pandemie, ekonomiese verwoesting, en mense wat geweldig swaarkry. Ons vra: “Kom Here, kyk tog nou ‘n slag van die hemel af! Kom verander ons lot!” Hierdie gebed is nie triomfantelik nie. Dit spreek nie van selfvertroue in die “tussentyd” nie, maar van Godsvertroue.  Dit ontken dus nie die noodkreet van ons lewe, ons wêreld en van die kosmos nie. Maar ons onthou wie die Pottebakker is. Ons Vader. Ons teks lei ons dus in 2020 die Adventstyd binne. Dit lei ons uit ‘n jaar van soveel ontnugtering, van Covid-19, van soveel swaarkry en soveel struweling op politieke sowel as kerklike terrein. Na die nuwe hoop wat net ons God kan bring.

Laai af: WordPowerPoint